Biljeska o slikaru
Slikarstvo Zeljka Sajha zacudno je u odnosu na prozimanje umjetnosti koje je kod autora iznenadujuce. Radost je komunicirati sa slikama na kojima su uocljivi odnosi koji determiniraju autora kao lutalicu, zaljubljenika, znatizeljnika.
Sve manje susrecemo ljude koji se ufaju nadgraditi i narusiti ustaljeno, odredeno, gotovo svakodnevno. Sajh je takav. On posjeduje dovoljno hrabrosti za istrazivanje odnosa prema umjetnosti i svojim radovima nudi ono cega su prepuni: Postojanje. Jer Postojanje je osnovni element od kojega su stvorene sve njegove slike. Izrazit je studiozan odnos prema svakoj slici. On stvara dok ne prenese na nas sve sto i osobno osjeca.

Isto je i sa motivima. Na slikama je svevremensko, proslost, sadasnjost i buducnost uklopljeno u sveukupnost kompozicije, ispreplelo se realno i nerealno u nesluceni novi izricaj. Kad zasvjetluca boja znak je to plemenitog impulsa humanog osjecaja, ufanja i ushita, a kad je boja prigusena, osjecamo duboku sjenu nadvitu nad egzistencijom. U stanju je iskazati senzibilitet, sto nedvojbeno pokazuje specificnost njegova likovna stvaralastva. Pozornosti vrijedno je posjedovanje adekvatnog omjera izmedu vlastitih pretenzija i mogucnosti. Njegov se likovni rukopis uvijek ispisuje, opojmljenje dovodi do konkretiziranja vizualnih formi. Njegovo slikarstvo potvrduje nove razine likovnog komuniciranja.
Koristeci sva apstraktna i fizikalna svojstva boja on kreira nove strukture, umiruje negativne silnice i reafirmira nove forme. Isto je i sa tusevima. Upravo tako nadrasta vlastitu premisu. Iz toga prodire elegantan likovni izraz, autonomna snaga duha koja ga progoni u pravcu slijevanja u korito prethodnih dotoka, a time je rezultirala i kakvoca ove izlozbe, izlozbe koja je otvaranje i povratak istovremeno.

Mario Ivic

 

Autorbiografija

Kada netko roden na Veliku Gospu, ljeta Gospodnjega 1954-oga, u znaku Sunca, Lava i Konja, zabije glavu u pijesak od muzike, glume, folklora, recitacija, skitnje i uredno neurednog zivota, to ne moze dugo trajati. Samo dvadesetak godina.
Dvadesetak godina na kugli koja se oko Sunca kotrlja miljarde godina, stvarno nije nista.
Popnite se u masti dovoljno visoko, gdje se majka plavetnilom crveni od onih koji je gaze, po njoj plaze, a kao Bogu se mole i beznacakno se utapljaju, shvatit cete koliko je ljudski zivot samo nistica, nevrijedniji od zivota mravca, ne duzi od zivota mravca, cesto neplemenitiji od zivota mravca...
...Jedan od onih koji su to shvatili, nakon samo dvadesetak, kista se uhvatili, Zeljko je Sajh zapisan na stranicama ovog slikopisa, s namjernom namjerom da se broj izlozbi ne spomene, jer, pametan ce znati; dok cetiri velite, vec nas nema kao i sjaja zvijezda iznad nasih glava:
- ono sto sada vidimo, odavno vise ne postoji!

Z. S.